Mystiek

   

Mystiek is een vorm van kennen die door het ontzag is heengegaan (Buber)


Mystiek betekent: verborgen. Je hoort iets, ziet iets, er gebeurt je iets, maar er zijn geen woorden voor. You are the music while the music lasts..

Mystici zijn mensen die iets aanvoelen van de grondbeweging van het leven, de oergrond waar alles uit ontspringt, en die in het christendom God wordt genoemd.

Eigenlijk doet iedereen dat weleens op zijn of haar manier. Meestal blijft het bij een moment, van schoonheid in de natuur, van diep geraakt zijn door een gebeurtenis, of muziek die je even opent. 

Mensen met een mystieke antenne beleven zoiets als een uitnodiging.  Ze zouden altijd zo open willen leven. En zo begint hun reis. In dat proces gebeurt er van alles en begrijpen ze steeds meer over de werkelijke aard van het bestaan. 

God trekt sporen in het leven en daar vertellen mystici van. Soms in liefdestaal, soms als gedicht of als filosofie, vaak met begrippen uit hun eigen religieuze traditie. Soms met woorden die elkaar tegenspreken, of met vergelijkingen en beelden, want eigenlijk is het onzegbaar. Hoe kun je de muziek beschrijven die klinkt als je zelf muziek geworden bent?

you are the music


De moderne componist Jonathan Harvey heeft naar mijn idee de mystieke weg in muziek weten uit te beelden.  Luister naar een opname van Come Holy Ghost. (6 min.) Daarin kun je iets horen van het onbegrijpelijke dat gebeurt als de Geest van God je overkomt.  

Come, Holy Ghost, performed by the Leeds University Union Music Society Chamber Choir. 


Of lees wat een oude kerkvader erover schrijft:

Stel je een loodrechte, steile rots voor met een uitstekende rand aan de top. Stel je dan voor hoe iemand zich voelt als hij zijn voet op de rand van de afgrond zet en beneden zich alleen maar een enorme diepte ziet. Naar mijn oordeel is dit wat de ziel ervaart, wanneer zij verder gaat dan materiële zaken in haar zoeken naar datgene wat geen dimensie heeft en sinds eeuwigheid bestaat. Want dan is er geen enkel houvast meer, noch tijd, noch plaats, geen maat voor iets anders. Met onze geest kunnen wij er niet bij. Zo wordt de ziel die zich voortdurend elk herkenningspunt ziet ontglippen, duizelig en verward en zij keert eens te meer terug tot wat haar zo nauw verwant is, tevreden dat zij tenminste dit weet over het Transcendente: dat het volkomen verschilt van alles wat de ziel kent. 

(Gregorius van Nyssa, 4e eeuw)


Op de volgende bladzijden is nog veel meer te lezen of te beluisteren.    

Sporen van God
Kun je iets van God merken ? Misschien wel.