Achterberg

Achterberg



Gerrit Achterberg (overleden in 1962) was één van de belangrijkste dichters uit de 20e eeuw. Een getroubleerde alcoholist, die vele jaren in psychiatrische klinieken doorbracht, nadat hij zijn geliefde had vermoord en haar dochter verwond. Hij schreef talloze gedichten en won o.a. de P.C. Hooftprijs. Misschien was het wel omdat hij zelf een alles behalve bewonderenswaardig leven leidde, dat hij God leerde kennen als een 'koopman in oud roest'. 

Het is één van zijn bekendste gedichten en ik moest er aan denken toen ik tijdens een wandeling in de natuur veel zwerfvuil tegen kwam.

 

Deïsme (Uit: Vergeetboek)

 

De mens is voor een tijd een plaats van God.
Houdt geen gelijkteken nog iets bijeen,
dan wordt hij afgeschreven op een steen.
De overeenkomst lijkt te lopen tot
deze voleinding, dit abrupte slot.

Want God gaat verder, zwenkend van hem heen
in zijn miljoenen. God is nooit alleen.
Voor gene kwam een ander weer aan bod.

We zijn voor hem een vol benzinevat,
dat hij leeg achterlaat. Hij moet het kwijt,
al de afval, met zijn wezen in strijd.

Sinds hij zich van de schepping onderscheidt,
gingen wij dood en liggen langs het pad,

wanneer niet Christus, koopman in oudroest,
ons juist in zo'n conditie vinden moest;
alsof hij met de Vader had gesmoesd.


   

Een muzikale en visuele meditatie hierover:



Sporen van God
Kun je iets van God merken ? Misschien wel.