sporen van God
mystiek
ervaring
natuur
christendom
wat is het?
bijbel
lectio divina
kracht onderweg
stem van verlangen
preken
bijbelpreken
wie ben ik?
bach-preken
popsongpreken
preek en kunst
wanneer lees je echt
kerstverhalen
atheïsme en geloof
crucifixen
lam van God
kerk
gebed en meditatie
andere godsdiensten
kunst
literatuur
muziek
ikonen
het leven
kwaad en lijden
cursus
links
over deze site
contact
Sitemap

Søren Kierkengaard 

Hoe moet je de bijbel lezen - volgens Kierkengaard

   

 

Het Woord van God is een spiegel waarin je jezelf kunt zien, zo vertelt de bijbel (Jacobus 1:22-25).

 

Maar hoe dan? vraagt de beroemde Deense denker Søren Kierkengaard. Hij schreef een klein boekje ‘als hulp voor zelfonderzoek’. Wat is er nodig zodat we onszelf ‘met ware zegen’ van God kunnen zien in die spiegel van het Woord? 

 

Kierkengaard geeft drie belangrijke aanwijzingen. 

 

Kijk niet naar de spiegel om die te bestuderen, maar zie jezélf erin: daar zijn spiegels namelijk voor. Dan, om jezelf echt te kunnen zien terwijl je de bijbel leest, moet je onophoudelijk tegen jezelf zeggen: ‘ik ben het tot wie de bijbel spreekt; ik ben het waar het over gaat’.  De bijbel kan pas een spiegel zijn als het niet alleen maar over vroeger gaat en over mensen van toen, maar over jou, nú. En tenslotte, als je dan jezelf hebt gezien in die spiegel van het Woord, vergeet niet wat je hebt gezien maar laat het je handel en wandel bijstellen.

 

Dat is natuurlijk makkelijker gezegd dan gedaan. Je hebt al een zekere zelfkennis nodig om jezelf te kunnen herkennen als je in de bijbel leest. En je hebt moed nodig om echt eerlijk te zijn. Bovendien is de bijbel een vreemd en oud boek, geschreven in een taal en met vormen waar we soms niets van begrijpen. 

 

Daar heeft Kierkengaard een mooi advies voor. Vergelijk het met een liefdesbrief die je geliefde aan je stuurt, zegt hij. Achter de woorden van de bijbel staat een Geliefde die contact zoekt. Om het Woord van God te kunnen horen als de liefdesbrief van een geliefde, moet er een relatie zijn en een eigen liefdesverlangen. Alleen dan kan de bijbel een Woord worden dat ons heel persoonlijk aanspreekt. Wat zou je doen je als je een liefdesbrief van je geliefde krijgt? Dan neem je die mee naar je kamer waar je heel privé de woorden van je lief ontcijfert. Kierkengaard meent: alleen als het Woord persoonlijk beluisterd wordt, aan jou geadresseerd, kan het Woord een spiegel worden.

 

 

 

 

Tja, en als het je geliefde is die je een brief stuurt, ook al is die in een vreemde taal, dan doe je toch je best die taal te leren, dan pak je een woordenboek, dan zoek je een vertaler, dan doe je van alles om erachter te komen wat je geliefde tegen je zegt. Met andere woorden: je laat je niet afschrikken als je niet alles gelijk begrijpt. Want het is wel je lief die je aanspreekt.. En zo wordt het kijken in de spiegel van het Woord een ware ontmoeting. 

 

Ja, zegt Kierkengaard, dan draait het om. Dan is het niet meer wij die aan het kijken zijn, maar God die naar óns kijkt, met ogen die ons al kenden voor we geboren waren. Dan houdt ons gepraat op en vallen we stil voor Gods Woord. Zo, kijkend in die spiegel, aangezien door Gods liefdevolle blik, kan het Woord van God ons leven in beweging zetten. En zo worden mensen op hun beurt Woord van God voor de wereld. Hier en nu.