sporen van God
mystiek
ervaring
natuur
christendom
wat is het?
bijbel
lectio divina
kracht onderweg
stem van verlangen
preken
bijbelpreken
wie ben ik?
bach-preken
popsongpreken
kerstverhalen
atheïsme en geloof
crucifixen
lam van God
kerk
gebed en meditatie
andere godsdiensten
kunst
literatuur
muziek
ikonen
het leven
kwaad en lijden
cursus
links
over deze site
contact
Sitemap

Waarom?



Eerste lezing wijsheid 9

 

13 Welke mens kent Gods bedoeling? Wie kan doorgronden wat de Heer wil? 14 Armzalig is het denken van sterfelijke mensen, wisselvallig zijn onze overwegingen. 15 Ons vergankelijke lichaam drukt zwaar op de ziel, de aardse tent is een last voor de geest die rijk aan gedachten is. 16 En als we al nauwelijks kunnen bevatten wat er op aarde omgaat, en zelfs moeite hebben om te ontdekken wat onder handbereik is, wie kan dan doorgronden wat er in de hemel is? 17 Wie kan uw bedoelingen kennen als u niet zelf wijsheid geeft en uw heilige geest naar beneden zendt?’ 

18 Zo is het gegaan: de mensen op aarde werden op het rechte spoor geleid en ontvingen onderricht over wat u, Heer, goed vindt. De wijsheid heeft hen gered.

 

Evangelielezing Lucas 14:25-33

 

25 Grote mensenmenigten trokken met Jezus mee. Hij wendde zich tot hen en zei: 26 ‘Wie mij volgt, maar niet breekt met zijn vader en moeder en vrouw en kinderen en broers en zusters, ja zelfs met zijn eigen leven, kan niet mijn leerling zijn. 27 Wie niet zijn kruis draagt en mij op mijn weg volgt, kan niet mijn leerling zijn. 

28 Want wie van jullie die een toren wil bouwen gaat niet eerst de kosten berekenen, om te zien of hij wel genoeg heeft voor de bouw? 29 Als hij het fundament gelegd heeft maar de bouw niet kan voltooien, zal iedereen die dat ziet hem uitlachen 30 en zeggen: “Die man begon te bouwen, maar het karwei afmaken kon hij niet.” 31 En welke koning die erop uittrekt om met een andere koning oorlog te voeren, zal niet eerst bij zichzelf te rade gaan of hij wel met tienduizend man kan optrekken tegen iemand die met twintigduizend man tegen hem oprukt? 32 Als hij dat niet kan, stuurt hij eerst, wanneer de troepen nog ver van elkaar verwijderd zijn, een gezant om naar de voorwaarden voor vrede te vragen. 33 Zo geldt ook voor jullie: wie geen afstand doet van al zijn bezittingen, kan mijn leerling niet zijn.

 

 

Verkondiging

 

Wie kent God bedoeling?

 

Het is de aloude vraag: waarom gebeurt dit? Wat is de zin ervan, wat is de betekenis, wat wil God ermee zeggen, of zegt God er niets mee?

 

 

Je wil graag weten waarom de dingen gaan zoals ze gaan. Dat heeft een goede kant – misschien kun je dan voorkomen dat dezelfde ellende zich herhaalt. Oorzaak en gevolg, dat is verstandig om op te sporen.

 

Maar die dingen dan waar je geen zin in kunt vinden? Ellende die goede mensen overkomt, jonge mensen die overlijden en ouden die de dagen zat zijn maar doorleven?

 

Wie kent de bedoeling van God, zeggen we dan als we onze hersens hebben laten draaien tot er rook uit onze oren komt en we vinden maar geen antwoord..

 

 

Maar het boek wijsheid zegt dat er een reden is waarom we die bedoeling van God niet begrijpen.

 

 

Ons denken is armzalig en onze gedachten zijn wisselvallig. Waarom: omdat ons sterfelijke lichaam zwaar op ons drukt. We worden heen en weer geslingerd in ons denken omdat onze aardse tent, onze lichamelijkheid, onze tijdelijkheid, zwaar op ons drukt. We kunnen Gods bedoelingen niet begrijpen omdat we vechten met de dood en het lijden, omdat het zwaar op ons drukt dat wij en onze geliefden ziek kunnen worden. Dat we de mensen en de dingen waarmee wij ons verbonden voelen, kwijt kunnen raken. Dat verhindert dat wij Gods woord ook in het duister van het leven kunnen verstaan.

 

Als we al niet kunnen bevatten wat er allemaal op aarde gebeurt – hoe wonderlijk de hele schepping in elkaar zit – hoe zouden we dan de hemel kunnen begrijpen? Wat onder handbereik is, ontgaat ons al. Om te doorgronden wat er in de hemel is, hebben we iets anders nodig dan oorzaak-en-gevolgdenken. Sommige dingen kun je niet logisch begrijpen maar wel wéten, wel verstáán. En over die dingen spreekt Jezus met zijn leerlingen. Jezus die onderweg is naar Jeruzalem, onderweg naar zijn dood.

 

 

Je moet breken met je vader en je moeder en je kinderen, ja zelfs van je eigen leven moet je afstand doen, zegt Jezus, als je mijn leerling wilt zijn. Want als je meent dat je leven en dat van je geliefden jouw zekere bezit is, dan kun je mijn leerling niet zijn.

 

 

Leerling van Jezus zijn is kijken met de ogen van Jezus. En Jezus doet niets wat hij de Vader niet ziet doen, zegt de bijbel. Jezus ziet wél de hemel, hij ziet het rijk van God onder handbereik, in ieder mens. Dat kan niet door de inspanning van je eigen denken. Dat kan alleen als de wijsheid van boven in ons komt. Wie kan uw bedoelingen kennen als u niet zelf wijsheid geeft en uw heilige geest naar beneden zendt?’

 

 

Alleen als je je kruis op je neemt, kun je mijn leerling zijn, zegt Jezus. Waarom? Omdat je kruis opnemen blijkbaar betekent dat je je opent voor de wijsheid van God. Dat betekent dat je de wisselvallige gedachten van je sterfelijk lichaam loslaat en open bent voor wat van God uit aan je gegeven wil worden. Dat betekent dat je met open ogen onderweg gaat door het leven naar je dood en naar de dood van je geliefden. Die breuk tussen ons en onze geliefden is geen straf van God maar hoort bij het menselijk bestaan. Tijdelijkheid hoort bij ons, eeuwigheid hoort bij God. Dat is de realiteit en daar is op zich niets mis mee, hoe pijnlijk soms ook. Ogen die zich voor die werkelijkheid niet sluiten, die kunnen tot in de hemel kijken. Want onze menselijke sterfelijkheid is niet zonder God.

 

Tijd is de keerzij van de eeuwigheid. Tijd – dat ben jij, de unieke uitdrukking van de eeuwige God.

 

 

Een massa mensen volgt Jezus. Maar de poort van de hemel, de poort van het leven met eeuwigheidskwaliteit, die  kun je alleen één voor één binnengaan. Alleen als je zelf loopt, zelf kiest, zelf je eigen weg gaat, niet die van je vader, niet die van je partner of je kinderen, niet die van de massa in de tijd waarin je leeft, maar jouw weg, precies zoals die zich aandient.

 

Dat je draagt wat bij jóuw leven hoort: jouw lichaam, met jouw beperkingen en verdriet, maar ook met jouw mogelijkheden en kansen. Wij worden één voor één geboren, en één voor één sterven wij. Zo is de weg van mensen. En zo is de weg van Jezus. En daarom weten we: dat is ook de weg van God met ons.

 

 

Neem je kruis op, zegt Jezus, dan kun je mijn leerling zijn en net als ik met eigen oren horen hoe God spreekt van eeuwige verbondenheid. Dat kun je niet horen als je steeds maar bezig bent om alles en iedereen vast te houden. Om vooral maar niets kwijt te raken, om de dood voor te blijven, die van jezelf en die van je familie en geliefden. Als dat almaar je gedachten vult, dan kan de vrede van God die alle verstand te boven gaat, niet tot je doordringen. Er is vrede mogelijk ook als je gaat sterven. Er is vrede mogelijk ook als je geliefden ziek zijn, of sterven. Er is vrede mogelijk waar je met je verstand niet bij kan omdat ze van God komt en hoger is dan alle wijsheid van mensen. Dat is de wijsheid die van boven komt, de wijsheid die Gods geest aan ons geeft als wij onze houvasten eindelijk hebben losgelaten en onze blik op God richten.

 

 

En wat is die wijsheid van God? Waaruit bestaat het inzicht dat een leerling van Jezus heeft?

 

Het is geen algemene theorie over hoe alles in elkaar steekt. Het is geen wijsheid die je als een pakketje in je zak kunt steken om te voorschijn te halen als je je weer even wiebelig voelt. In de bijbel is de wijsheid van God een ander woord voor God zelf. Voor zijn heilige Geest. De wijsheid van God waardoor je kunt leven ook al is er dood om je heen, dat is God die zichzelf aan je geeft, en door jou heen aan de wereld. God geeft zichzelf aan jou en daarom kan jij jezelf aan anderen geven. Zo breng je met jouw leven een stukje eeuwigheid in de tijd.

 

 

Want God is niet anders dan uitstromende liefde – hij geeft en geeft, zo is God en zo is iedereen die vanuit God leeft. Het kruis van ons leven: dat is het gat dat geslagen wordt in onze burcht, in ons kasteel waarin wij ons verschuilen . Het kruis is de opening waardoor ons leven Gods offer kan worden: God die zichzelf aan de wereld geeft. Neem je kruis op, zegt Jezus en volg mij. Neem op wat jij te dragen hebt en laat het een mogelijkheid worden tot offer: tot zelfgave. Laat God de pijn en de sterfelijkheid van het leven tot een deur naar de hemel maken, voor jou en voor je naasten. Geef je moeiten aan God en houdt ze niet vast. Geef je geluk aan God en houdt het niet vast. Zo wordt heel je leven een geschenk en al je geluk een geschenk. Dat is wat Jezus God ziet doen: zichzelf uitstromend géven – en niets vasthouden.

 

 

Wat is de wijsheid die van God komt? Wat is de wijsheid van Jezus? Het is God zelf, voorgoed verenigd met ons, zijn geliefde mensen. Vraag niet om iets, maar vraag om God, dan ontvang je alles wat je nodig hebt om te leven en om te sterven. Vraag niet om iets maar vraag om God  en eeuwig leven stroomt uit. Voor wijzen is het verborgen, maar aan kinderen die elk moment afhankelijk zijn van wat hen gegeven wordt, aan hén wordt het geopenbaard: het is God zelf die bij ons woont. Meer heeft een mens niet nodig, in tijd én eeuwigheid.

 

TerugVerder