sporen van God
mystiek
ervaring
natuur
christendom
kerk
gebed en meditatie
andere godsdiensten
kunst
literatuur
faverey en vacare
rutger kopland
hans andreus
ellen warmond
hans faverey
lucebert
achterberg
vasalis
t.s. eliot
t.s. eliot audio
per enquist
muziek
ikonen
het leven
kwaad en lijden
cursus
links
over deze site
contact
Sitemap

simplicity foto: m.vonkeman

UITTOCHT

De koningen zijn koningen gebleven,
ik heb hun tronen weggenomen;
de slaven bleven slaven,
ik nam de ketens af.
Des avonds zijn zij weggetrokken.
Zo konden zij niet in mij wonen.

Wie schrijden kon schreed,
trots en bemind tot op het laatste ogenblik;
wie strompelen moest strompelde,
dieper bemind en tot het eind toe ondersteund.
Het laatst verdween, gezogen door de sluis der poorten,
een draaikolk paarden, met een zwiep der staarten,

en toen het stof was neergezegen
en ook het laatste gruis geruis,
hoorde ik alleen mijn hart nog slaan,
als zocht het kloppende hen in te halen,
maar ‘t hart kon ik niet laten gaan.
In ‘t duister zag ik toen de poort verdwijnen,
de hoge wallen krulden terug als blaadren
en ‘k stond alleen zoals een stamper doet.

Kom! Lopende op blote voeten...


M.Vasalis, uit: Vergezichten en gezichten

 

TerugVerder