sporen van God
mystiek
ervaring
natuur
christendom
kerk
gebed en meditatie
andere godsdiensten
kunst
literatuur
faverey en vacare
rutger kopland
hans andreus
ellen warmond
hans faverey
lucebert
achterberg
vasalis
t.s. eliot
t.s. eliot audio
per enquist
muziek
ikonen
het leven
kwaad en lijden
cursus
links
over deze site
contact
Sitemap


Weer wordt alles anders,
Nu word ik weer betoverd,
Door ’t allerluchtigste, waar niets van overblijft.
Nu lijkt het weer of dat het enig levende is
En al ’t eenvoudige en harde, alleen décor,
Een bodem waar het leven boven drijft.
Een gouden haar,
Haperend op een donkerblauwe mouw,
Een hiëroglief.
Sporen van vogelpootjes in de sneeuw,
Een ondertoon van lachen in een stem.
Vreemd, dat het leven zo terug gaat komen,
Achterstevoren,
In schaduwen, echo’s, lichte sporen.


M.Vasalis, uit: Vergezichten en gezichten.

 

foto: m.vonkeman
TerugVerder