sporen van God
mystiek
ervaring
natuur
christendom
wat is het?
bijbel
lectio divina
kracht onderweg
stem van verlangen
preken
bijbelpreken
wie ben ik?
bach-preken
popsongpreken
kerstverhalen
atheïsme en geloof
crucifixen
lam van God
kerk
gebed en meditatie
andere godsdiensten
kunst
literatuur
muziek
ikonen
het leven
kwaad en lijden
cursus
links
over deze site
contact
Sitemap

Uit één stuk

 

 

Overdenking op aswoensdag bij Matteus 6:1-15


Je zou zo graag van binnen en van buiten hetzelfde zijn: uit één stuk. Niet schijnheilig goed, zo bewust van hoe we overkomen, wat een ander van ons vindt, zo goed in de gaten houden of wat je geeft ook wel wat op levert. Jawel, we kunnen wel bidden in het verborgene, of geld overmaken zonder dat iemand het weet, of veertig dagen lang geen wijn drinken of niet roddelen, of alleen in het weekend tv kijken. Dat kunnen we doen en dat zullen we wellicht ook doen. Maar is dat schatten in de hemel verzamelen? Is dat goed doen in het verborgene zodat we de beloning van God ontvangen en niet alvast de bewondering van onze buren, of kinderen, of ouders?


Laat je linkerhand niet weten wat je rechter doet, zegt Jezus – dan doe je het echt voor God – dan verzamel je werkelijk schatten die niet kwijt kunnen raken.

Maar dat is onmogelijk. Ik kan misschien ooit zo volwassen worden dat ik de goedkeuring van een ander niet meer nodig heb, of de afkeuring van een ander niet langer vrees. Maar mezelf kan ik niet verliezen. Ik zal altijd weten wat mijn linkerhand doet en mijn rechterhand – want ik ben ook toeschouwer aan mijzelf.


En dat is maar goed ook. Een geweten houdt ons op het spoor, een geweten zegt ons dat we dezelfde rechten moeten geven aan onze eigen kinderen en die van asielzoekers. Ons geweten zegt dat we de arme recht moeten doen. Ons eigen geweten, ons verstand, ons gevoel en onze intuïtie houden ons in de gaten. Soms is het bijna ondraaglijk: dat hele gewicht van die stemmen in ons hoofd: dit moet ik doen, of zal ik dat kiezen? Wat is waar, wat is echt, wat is goed om te doen? Van generatie op generatie wordt de keuzevrijheid groter en daarmee de druk op die innerlijke tweedeling groter. Geen wonder dat we soms doorslaan naar één kant en eenzijdig worden; of dat we doorbranden in een burnout. Je kunt jezelf niet kwijtraken.


Maar ik kan mijzelf wel overgeven. Overgeven aan God. God die buiten mij is maar die ook God in mij wil zijn, de God van Jezus. Ik kan sterven aan mijn eigen organisatie – aan hoe ik mijn eigen zelfbeeld maak, hoe ik mijn leven onder controle probeer te houden. En hier gaat het over op aswoensdag.


Als wij getekend worden door het askruisje dan laten wij ons inlezen in het verhaal van Jezus Christus. Aan hem zien wij de hoogste menselijke mogelijkheid: om zo goed te worden, zo heel van binnen, zo echt mens, dat iets van God zelf op aarde rond loopt in de vorm van u en ik. Niet dat Jezus dat wist, niet dat u of ik daar ooit een idee van zullen hebben. Wat we daar zelf over denken is nu juist weer zo’n zelfbeeld dat we kwijt moeten zien te raken.Voor ons zelf is het verborgen hoe God zich vertoont door ons heen, net als voor Jezus. Voor ons zelf is het verborgen want we zijn er helemaal niet mee bezig. We houden onszelf niet meer in de gaten maar vertrouwen op de Geest-in-ons. We doen goed niet omdat we daarvoor kiezen maar omdat we het zijn – zo eenvoudig is dat. En we zijn goed omdat Jezus Christus goed is en hij zijn stempel op ons zet. Dat is de eenvoud van het leven uit geloof. We gebruiken ons hele verstand en heel ons gevoel; maar waar we op vertroúwen is verborgen: de verborgen goedheid van God-in-ons.


Een askruisje: teken van dat radicale zelfverlies-in-God. Geen heldendom, geen martelaarschap waar je o zo trots op kunt zijn, geen fascinatie met de dood om je eigen levensangsten te ontvluchten, nee: eenvoudig overgegeven. Je geeft jezelf weg – écht weg: je bent niet meer van jezelf maar van God. De Geest van Christus mag de diepe dynamiek van je leven uitmaken en al die houvast-truukjes uitschakelen. Niet ons geweten, ons gevoel, ons verstand, onze intuïtie, maar de Geest van Christus mag en kan onze diepe motivatie zijn. Dat is geen nieuwe methode maar het verlies van alle methodes. Overgave aan dat-in-u-en-mij dat voor ons eigen oog verborgen is maar wat ons diepste menszijn vormt. Dan zijn we vasten gewórden, dan zijn we bidden geworden, dan zijn we geven geworden. Dan zoeken we het goede zoals een kompasnaald vanzelf naar het noorden wijst.


Overgegeven aan God worden wij onszelf ontnomen. Het is eigelijk een volkomen zorgeloosheid. In de hemel kom je alleen als je doodgaat: en daarom sterven wij. We willen sterven deze veertig dagen, deze reis naar Pasen, en heel ons leven. In heilige zorgeloosheid sterven we aan ons falen én aan ons succes. Zo sterven in God om op te staan in God, in een ander soort leven, een leven dat niet vergaat, als een schat in de hemel.




Matteüs 6:1 Let op dat jullie de gerechtigheid niet beoefenen voor de ogen van de mensen, alleen om door hen gezien te worden. Dan beloont jullie Vader in de hemel je niet. 2 Dus wanneer je aalmoezen geeft, bazuin dat dan niet rond, zoals de huichelaars doen in de synagoge en op straat om door de mensen geprezen te worden. Ik verzeker jullie: zij hebben hun loon al ontvangen. 3 Maar als je aalmoezen geeft, laat dan je linkerhand niet weten wat je rechterhand doet. 4 Zo blijft je aalmoes in het verborgene, en jullie Vader, die in het verborgene ziet, zal je ervoor belonen.5 En wanneer jullie bidden, doe dan niet als de huichelaars die graag in de synagoge en op elke straathoek staan te bidden, zodat iedereen hen ziet. Ik verzeker jullie: zij hebben hun loon al ontvangen. 6 Maar als jullie bidden, trek je dan in je huis terug, sluit de deur en bid tot je Vader, die in het verborgene is. En jullie Vader, die in het verborgene ziet, zal je ervoor belonen.7 Bij het bidden moeten jullie niet eindeloos voortprevelen zoals de heidenen, die denken dat ze door hun overvloed aan woorden verhoord zullen worden. 8 Doe hen niet na! Jullie Vader weet immers wat jullie nodig hebben, nog vóór jullie het hem vragen. 9 Bid daarom als volgt:

Onze Vader in de hemel,laat uw naam geheiligd worden,10 laat uw koninkrijk komenen uw wil gedaan wordenop aarde zoals in de hemel.11 Geef ons vandaag het brooddat wij nodig hebben.12 Vergeef ons onze schulden,zoals ook wij hebben vergevenwie ons iets schuldig was.13 En breng ons niet in beproeving,maar red ons uit de greep van het kwaad.

14 Want als jullie anderen hun misstappen vergeven, zal jullie hemelse Vader ook jullie vergeven. 15 Maar als je anderen niet vergeeft, zal jullie Vader jullie je misstappen evenmin vergeven.16 Wanneer jullie vasten, zet dan niet zo’n somber gezicht als de huichelaars, want zij doen dat om iedereen te laten zien dat ze aan het vasten zijn. Ik verzeker jullie: zij hebben hun loon al ontvangen. 17 Maar als jullie vasten, was dan je gezicht en wrijf je hoofd in met olie, 18 zodat niemand ziet dat je aan het vasten bent, alleen je Vader, die in het verborgene is. En jullie Vader, die in het verborgene ziet, zal je ervoor belonen.19 Verzamel voor jezelf geen schatten op aarde: mot en roest vreten ze weg en dieven breken in om ze te stelen. 20 Verzamel schatten in de hemel, daar vreten mot noch roest ze weg, daar breken geen dieven in om ze te stelen. 21 Waar je schat is, daar zal ook je hart zijn.

 

TerugVerder