sporen van God
mystiek
ervaring
natuur
christendom
wat is het?
bijbel
lectio divina
kracht onderweg
stem van verlangen
preken
bijbelpreken
wie ben ik?
bach-preken
popsongpreken
kerstverhalen
atheïsme en geloof
crucifixen
lam van God
kerk
gebed en meditatie
andere godsdiensten
kunst
literatuur
muziek
ikonen
het leven
kwaad en lijden
cursus
links
over deze site
contact
Sitemap

Niets blijft 

 

(Op youtube HIER te vinden)

 

Preek 1e Advent bij Micha 2:3-6 en Matth.24:32-44 in gesprek met: 

 


Hoeveel liedjes je ook zingt, Welke bergen je ook bedwingt 

Hoeveel brieven je ook schrijft,
Niets blijft.
Hoeveel ruggen je ook recht, Welke steen je ook verlegt
Hoeveel liefde je ook drijft,
Niets blijft, niets blijft, niets blijft.

Maak maar reizen, bouw kastelen, Of paleizen, kan ‘t schelen,
En zie het licht in elk idee, Waai met alle winden mee.

Ook al mis je geen seconde, Ook al mors je geen minuut,
Ook al leef je ongeschonden, Al je uren resoluut,
Ook al ben je sterk en weerbaar, Het is hard en onverteerbaar,
Maar de tijd in onomkeerbaar,
Niets blijft, niets blijft, niets blijft.

Hoeveel feesten je ook feest, Of welke boeken je ook leest,
En wat voor ziekte je ook krijgt, Welk gevaar je ook bedreigt.

Er is niets wat echt beklijft, Hoeveel dromen je ook droomt,
Niets blijft, niets blijft, niets blijft. Mmmmmmmmmm
Niets blijft, alles stroomt.

 

 

 

Een christen is iemand bij wie is ingebroken.

Vroeger dacht ik: een christen is iemand die iets gevonden heeft. Maar nu ben ik ouder en nu weet ik: een christen is iemand die iets kwijt is.

Als een dief in de nacht, zo komt de Messias.

Niets blijft, niets blijft.

 

Je redder steelt je kostbaarste bezittingen. En het is een volmaakte misdaad - er is geen spoor van de dader te vinden. Je weet alleen maar dat je iets kwijt bent. Niets blijft.

 

We leven in de eindtijd. Christenen leven altijd in de eindtijd. Nee, niet zoals de sekten die de bijbel naast de krant leggen en precies kunnen aanwijzen wat God gaat doen. Of de Maya kalender naast het journaal. Grote veranderingen gaan de hele geschiedenis door gepaard met onheilsprofeten. Ze drijven mee op onze onderbuikgevoelens.

 

Ook in de tijd van Jezus waren er veel sekten die het einde verwachten. Ben jij de Messias die ons komt verlossen? werd hem gevraagd. Het is een van de redenen waarom Jezus gedood werd: de Romeinen en de Joden waren bang dat hij het volk in opstand zou brengen. 40 jaar later gebeurde ook, met een andere leider, en dat luidde het einde in van het Joodse rijk, Jeruzalem werd met de grond gelijk gemaakt en Israel verdween bijna 2000 jaar van de kaart, tot 1948. Het was niet het eind van alle tijden, maar wel het einde van díe tijd. Niets blijft.

 

Wees waakzaam, zegt Jezus, want je weet niet op welke dag jullie Heer komt. Hij komt als een dief in de nacht.

Je bent gewoon bezig te doen wat je altijd doet. Je werkt op het land, je draait aan de molen, je eet en je drinkt en je trouwt en opeens komt de Messias - en dat merk je omdat er iets kwijt is. De een wordt opgenomen en de ander achtergelaten, de een wordt meegenomen, de ander achtergelaten.
Hoeveel feesten je ook feest /  Welke boeken je ook leest /Hoeveel liefde je ook drijft
Niets blijft.


Let op, zegt Jezus, want je weet niet wanneer de Messias komt. Je weet niet wanneer jouw wereld op zijn einde loopt. Let op, want de Mensenzoon komt op een tijd waarop je het niet verwacht.

 

Nu is er iets vreemds met dat woordje ‘komst’ - paroussia. Het betekent niet alleen komst, maar ook aanwezigheid. Op wat voor manier is de Messias aanwezig? Op de manier van komen. Er zijn én bezig zijn er te komen - alletwee tegelijk. De Messias is er - maar niet op de manier van vast en zeker. Je kunt het ook anders zeggen:  christenen zijn niet van gisteren maar van morgen.

Christenen zijn mensen die aan de toekomst toebehoren. Zij ontlenen hun identiteit niet aan het verleden, maar aan de toekomst. De toekomst die van God komt. Christenen zijn niet van gisteren maar van morgen.

 

Dat is wat het betekent: in de eindtijd leven. Je leeft alsof alles wat je kent ieder moment kan ophouden. Alsof alles wat je hebt, je zomaar kan ontvallen. Alsof alles wat bij je identiteit hoort, zomaar kwijt zou kunnen zijn. Je leeft uitziend naar wat aan het komen is. En dat bepaalt nu al hoe je leeft. De toekomst is nu al aanwezig in de vorm van verwachting en verlangen.

 

Als je verlangt naar God - ís God er al, in de vorm van je verlangen. Als je verlangt om te bidden, is het al een gebed. Als je verlangt om te geloven, is het al geloof. Dit is de manier  waarop God werkzaam is in de wereld: op de manier van alreeds - en nog niet. Als je verlangt naar gerechtigheid, als je hongert en dorst naar vrede, gelukkig ben je en je zult een kind van God genoemd worden.

Het leven van een goed christen is niets anders dan een heilig verlangen, zegt Augustinus. Wat is verlangen, wat is verwachting? Het is een open hand, een open ruimte in jezelf voor iets dat je nog niet kent, voor iets dat er nog niet is. Verlangen is als een baarmoeder: open voor wat onbekend is. Je bent in verwachting. Het is er al - op de manier van nog niet.

Niets blijft, zingt het lied, alles stroomt. Panta rei, zei Heraclitus, alles stroomt, alles is in beweging.

 

Niets blijft. Als we dat goed begrijpen, begrijpen we ook waarom de Messias als een dief komt. In de nacht, aardedonker, toen het huis lag te slapen, buiten ons bewustzijn, buiten ons weten - toen vond de volmaakte misdaad plaats. De diefstal zonder een spoor van de dief. We weten alleen dat weer een vaste zekerheid verdwenen is. Dat er weer iets kwijt is waarvan we dachten dat het blijvend was. Dat er weer iets is verdwenen dat de open ruimte van onze ziel bezet had gehouden en ons mensen van gisteren had gemaakt en niet van morgen.

Dat er weer iets uit ons leven is verdwenen dat ons vast en zeker maakte, en niet meer stromend, uitstromend en open voor de Messias, degene die de wereld verlost van het kwaad.

 

Kijk eens naar de andere kant, zegt Micha, of zit je teveel opgesloten in je eigen wereld vol van geluk, vol van jezelf? God zal wel een bres slaan in jullie muren. Hij zal een open deur zijn voor iedereen die jullie vergeten zijn.

 

Vroeger dacht ik dat een christen iemand was die iets gevonden had. Maar nu weet ik dat een christen iemand is die wat kwijt is - ja, steeds meer kwijt raakt. Verlossing is net als een bevalling pijnlijk, altijd weer. Een werkelijk nieuwe wereld, een werkelijk nieuw leven wordt niet zomaar geboren. Misschien ben je hier vanochtend met pijn in je hart omdat niets blijft. We noemen het met vele namen: drempelvrees, tienerblues, huwelijkscrisis, empty nest, midlife, burnout, geloofsverlies, ouderdomsdepressie. Allemaal hebben ze te maken met dat we iets kwijt zijn dat we vast en zeker in onze handen meenden te hebben. Er is ingebroken in het huis dat we gebouwd hadden. Pijnlijk, pijnlijk. Maar kijk nog eens goed. Zie je niet ergens het uitlopen van de vijgenboom? Kan die pijn misschien in de handen van God een pijn worden die ons geneest, een nieuw begin van leven? Advent is begonnen.

 

 

TerugVerder