sporen van God
mystiek
ervaring
natuur
christendom
wat is het?
bijbel
lectio divina
kracht onderweg
stem van verlangen
preken
bijbelpreken
wie ben ik?
bach-preken
popsongpreken
kerstverhalen
atheïsme en geloof
crucifixen
lam van God
kerk
gebed en meditatie
andere godsdiensten
kunst
literatuur
muziek
ikonen
het leven
kwaad en lijden
cursus
links
over deze site
contact
Sitemap

Navolging


Preek bij Galaten 5:13-25 en Lucas 9:51-62


Vastberaden op weg naar Jeruzalem – dat is de weg van Jezus en de weg van iedereen die hem na wil volgen. Want Jeruzalem is in bijbeltaal de stad van vrede, de plek waar God en mens samen kunnen wonen, waar de vreemdeling welkom is en de kinderen spelen op de pleinen en de ouden van dagen in de poorten zitten waar ze geraadpleegd worden voor hun wijsheid. Jeruzalem, Jeruzalem, de woonplaats van je hart en je ziel, daar waar je vrij bent om al je liefde te geven. De weg die de Geest wijst is altijd de weg naar Jeruzalem.


En daar kom je alleen als je vastberaden bent.

Want onze werkelijkheid lijkt nog niet op de droom van de bijbel. In werkelijkheid worden er in Jeruzalem bomaanslagen gepleegd en is het de plek waar de zoon van God gedood wordt.


Toen de tijd gekomen was dat de aardse liefde van Jezus omgezet zou worden in hemelse, ging hij vastberaden op weg naar Jeruzalem.

Vastberaden gaat Jezus op weg op naar Jeruzalem, naar zijn bestemming, naar de bestemming van ons allemaal, op weg naar de stad van God waar God zelf onze Koning is en geen vreemde machten meer over ons heersen. Want als je door de Geest geleid wordt, dan ben je vrij genoeg om die weg naar Jeruzalem te gaan en te blijven gaan.


Je bent geroepen om vrij te zijn – misbruik je vrijheid dan niet door de liefde te vergeten. Want echte vrijheid herken je aan de liefde die in de ander zichzelf herkent. En die geen vuur van de hemel afroept als ze niet doen wat je wilt.


Jezus wil naar Jeruzalem maar wie wil hem navolgen?

Dat gaat mijn macht te boven, Jezus. Ik heb ouders die ik moet verzorgen, mijn huis heeft aandacht nodig, ik heb werk dat mij in beslag neemt, ik heb veel tijd voor mijzelf nodig, ik heb een hele kennissenkring en heel veel verjaardagen, ik heb een geliefde die al mijn liefde opslokt, waar moet ik de tijd vandaan halen?


Laat de doden hun doden begraven, zegt Jezus maar jij: word levend en volg mij. Wie mij volgt wandelt niet in de duisternis, die weet wanneer de liefde je medemenselijk maakt en wanneer het een keurslijf van verplichtingen of een speelveld van hartstochten is geworden.. Je bent geroepen om vrij te zijn – vrij om lief te hebben op Gods manier.


Kijk naar mij: zelfs de vogels hebben een eigen hoogstpersoonlijk nest, maar ik ben de zoon van alle mensen, ik ben overal en nergens thuis, ik heb geen eigen territorium nodig en niets kan mij claimen behalve de liefde die ik van God ontvang en doorgeef.

Het zijn radicale teksten : radicaal omdat ze naar de radix, de wortel gaan, daar waar wij in wortelen. Wortelen we onze ziel in God, of in iets anders? Hoe vastberaden zijn we? En waarin?


Ik houd mijn ziel opgeheven tot God, 'verhef je hart, wij hebben ons hart bij de Heer'. Waarom: omdat we geroepen zijn tot vrijheid. De vrijheid die voortkomt uit de navolging van Jezus op weg naar Jeruzalem, de stad van vrede.


Wat is navolging? Het is je ziel, je allerdiepste gevoel en weten en verlangen, naar God heffen zoals Jezus deed. Waarom? Omdat onze ziel een spiegel is. En als we onze spiegel op God richten, dan weerkaatsen we zijn licht. Net zoals Jezus deed.


Navolging is niet tandenknarsend doorzetten tegen heug en meug in. Navolging is je steeds weer omkeren naar God, je ziel verheffen en zijn licht erop laten schijnen. Dat maakt je licht, dat maakt ons tot licht voor elkaar.


Wat betekent Jezus navolgen? Jezus is het beeld van God. En mensen zijn geschapen naar het beeld van God. Onze ziel is net als Jezus een spiegel die het licht van God kan opvangen en doorgeven. Jezus navolgen is met je gezicht naar God gekeerd staan – de rest komt vanzelf: het licht schijnt altijd en als je je spiegel goed gericht houdt, weerkaats je vanzelf. Dat is de navolging van Christus. Dat is beeld van God in deze wereld zijn. Dat is de vrijheid ontvangen waaruit je echt kunt leven en niet één van de levende doden blijft.


Wie Jezus Christus toebehoort, heeft zijn eigen natuur met alle hartstocht gekruisigd. Wat betekent dat?: we gaan vastberaden de weg naar Jeruzalem en op al onze zorgen en hartstochten en verlangens laten we iedere keer Gods licht schijnen, net zolang tot het licht wordt in ons. Ik ben bezorgd, God – en ik keer mij naar u. Ik ben bang, ik ben boos, en ik keer me naar u totdat het licht wordt, net zolang tot ik uw licht ontvang. Ik laat u niet gaan tenzij Gij mij zegent.


En zo, vastberaden onze spiegel kerend naar God, zo sterven we aan al die invloeden die ons heen en weer slingeren en van het nieuwe leven afhouden. In Jeruzalem sterven we aan alles wat tijdelijk is en ontvangen we het leven dat niet vergaat: het eeuwige leven dat God zelf is. En dan, vanzelf, dragen we vrucht, een vrucht die blijft: liefde, vrede, vreugde, geduld, geloof. Vruchtdragen doe je vanzelf als je verbonden bent met de wortel. Als je ziel geworteld is in God en niet in al het aardse dat zich opwerpt als machten die over ons willen heersen.


Kijk niet achterom als je in God wil wortelen. Niet in het verleden en alles wat er mis is gegaan, alles wat je fout hebt gedaan of zelfs alles wat je goed hebt gedaan. Daar ligt het niet waar je ziel vrij wordt en je de stad van vrede vindt. Wie achterom kijkt is niet geschikt voor dat heerlijke koninkrijk van God. Kijk vooruit, kijk naar de toekomst van God die waar wil worden, kijk naar Jeruzalem, de stad waar jij en je naasten en de vreemdeling in vrede kan wonen. Daar stroomt de wijn van de vreugde, daar klinkt het lied van de liefde die naar de ander kijkt en ziet: wij zijn kinderen van één Vader. Hef je ziel naar God, laat zijn licht in je innerlijk schijnen en wortel in de verwachting van de dag dat God zal zijn: alles in allen voorgoed.


 



strip vragen stellen
TerugVerder