sporen van God
mystiek
ervaring
natuur
christendom
wat is het?
bijbel
lectio divina
kracht onderweg
stem van verlangen
preken
bijbelpreken
wie ben ik?
bach-preken
popsongpreken
kerstverhalen
atheïsme en geloof
crucifixen
lam van God
kerk
gebed en meditatie
andere godsdiensten
kunst
literatuur
muziek
ikonen
het leven
kwaad en lijden
cursus
links
over deze site
contact
Sitemap

Eén hapje levend brood en de eeuwigheid komt in je tijd

 

Preek bij Johannes 6.

(jubileumdienst jeugdkoor)

 

Levend brood. Dat is brood dat zo beschimmeld is geraakt dat het pootjes krijgt en van je tafel afloopt. Net zoiets als er met je eigen geloof zal gebeuren: het raakt zo oud en beschimmeld dat het vanzelf uit je leven wegloopt. Brood van de aarde raakt vanzelf oud. En alles wat menselijk is aan het geloof raakt op den duur beschimmeld. Dat is de weg van alles wat tijdelijk is. Maar brood uit de hemel – dat is een ander verhaal.


Velen van jullie zijn met het geloof bekend geraakt. Maar er komt een tijd dat het brood en de vis opraakt. Dat je niet genoeg meer hebt aan wat je van huis uit hebt meegekregen. Er komt een tijd dat het uit je leven wegwandelt. Het spreekt me niet meer aan, zeg je dan. Ik vind er niets meer. Dan is niet de kerk, maar je geloof oud brood geworden. En dan ben jij oud genoeg voor het levende brood.

Ik ben het levende brood dat uit de hemel is neergedaald.


Levend brood, het klinkt een beetje griezelig. En dat IS het eigenlijk ook. Levend brood is brood dat iets dóet. Daar gaat je  kalme leventje. Daar gaat je welgeordende zelfbeeld. Je kunt maar beter uit de beurt van levend brood blijven: want één hapje ervan en er komt een onrust in je bloed, er komt een heimwee, een verlangen naar ik-weet-niet-wat, naar God misschien die onzichtbaar is en bestaat-ie eigenlijk wel, je vermoedt het - maar wáár dan?, naar de hemel op aarde maar dat gebeurt toch nooit.. Eén hapje levend brood en de eeuwigheid komt in je tijd – en dat zet van alles onder spanning. Groeispanning.


Daar zitten de mensen die het zo goed weten allemaal. Ze zijn op Jezus afgekomen als vliegen op de stroop. O – jij weet wat van God, Jezus Christus niet te geloven! Kom maar op met je bewijzen. We waren er even niet bij toen je met vijf broodjes en twee visjes duizenden te eten gaf. Ik zou ook weleens een wonder willen zien, doe eens wat Jezus, bewijs ons dat je wat van God weet. Laat het brood regenen uit de hemel, zoals Mozes in de woestijn. Voed de hongerigen van de wereld en dan geloven we misschien in je. Zorg dat mijn vrouw bij me blijft, zorg dat ik niet altijd zo bang ben, dat het mooi weer is op mijn feestje.. En zo blijven we bidden dat God in ons straatje wil passen.


Ach, zegt Jezus, die voorouders van jullie zijn allang dood, in de eeuwigheid verdwenen. Wat heb je aan verhalen van vroeger als ze je nu niet levend maken? Een stelletje witgekalkte graven zijn jullie: mooi van buiten maar van binnen zo dood als een pier. IK ben het levend brood, van mij moet je eten, want dat is heel andere koek.


Mijn lichaam – dat is het brood. Mijn echte, lijflijke bestaan, dat is voedsel uit de hemel – en dat brengt de eeuwigheid in je tijd.

Het is niet genoeg om de woorden van Jezus te horen: je moet hem eten. Het is niet genoeg om Jezus na te volgen: je moet hem wórden. Want dat is wat er gebeurt als je iets eet: je neemt het in je op en het wordt één met jóu. Voedsel geeft jóu leven: en dan is het woord aan jou….


Jezus opeten als levend brood, nou zeg, ik ben geen kannibaal.. Waarom zegt hij dat?  Brood uit de hemel voor een jood is het woord van God. Het levende woord van God. Dat moet je tot je nemen. Houd mijn woorden in gedachten, maak ze je eigen, draag ze als een teken om je arm en een band om je voorhoofd, prent ze je kinderen in en spreek er steeds over, thuis en onderweg, als je naar bed gaat en als je opstaat. Maak ze je eigen zodat de woorden jou toe-eigenen. Om die omkering gaat het. Niet meer woorden waar jij in gelooft, maar die in jou geloven en je dagelijks van leven voorzien. Zoals het met Jezus is gebeurd.


Jezus zegt: je wil weleens wat van God horen? Nou, hoor dan wat er door mijn leven heen klinkt. Luister naar mijn bestaan dat jullie zo irriteert: dáár klinkt het, dat woord van God. God stuurt jullie geen nieuwe vertaling die uit de hemel boven op je kop valt, hij stuurt mij! Een levend mens die met zijn leven iets duidelijk maakt – iets dóet. Die irritatie van jullie: die zegt je wat: luister daar naar, want het kan je redden. Eigen je de essentie van mijn leven toe – want de essentie van mijn leven is God. Eet mij en je eet God. Neem in je op wie ik ben, wat ik doe, wat je aan mij beleeft: die weerbarstigheid van mij is nu net God die je wat duidelijk probeert te maken.


Je gaat op reis met het geloof dat je aanleert en dan wordt het oud en wandelt uit je leven weg en zo hoort het ook. Er komt een tijd dat God zijn moederborst van ons afneemt en ons brood met een harde korst begint te geven, zegt Johannes van het Kruis, en dan juichen de engelen!


Het oude gaat voorbij omdat God levend is en zich alleen maar nieuw kan geven. God valt niet te vinden als je iets anders zoekt dan God zelf, want je zult hem niet herkennen. Als je klein bent dan wordt het je allemaal aangereikt: je moeder trekt haar borst te voorschijn en hoppa! Maar als je groot wordt, krijg je voedsel waar je je tanden in moet zetten. In de meeste kerken is de moederborst wel verdwenen. Geen groepsgevoel meer, geen gedragsregels waar je houvast aan hebt, geen geborgenheid of status of een hemel die je als beloning wordt voorgehouden – geen extra uur achter de computer als je je huiswerk af hebt. Het brood met de harde korst ligt er echter voor het oprapen, voor wie ogen heeft om te zien en oren om te horen. En als je dat eet, dan kom je het levende woord van God overal tegen. De Geest van Jezus Christus is uitgestort over de hele wereld.


God verstopt zich niet. Het levende van het leven is God. Het werkelijke van de werkelijkheid is God. Heel de wereld is een afdruk van Gods eigen wezen.

Luister naar wat er gebeurt. Wat is er momenteel aan de gang in jouw leven dat jou iets aanreikt, iets van achter de horizon van je eigen weten en bedenken? Wat gebeurt er aan irritants, wat komt er als appèl op je af? Wat stelt jouw interpretatie van het leven onder vraag? Wat valt niet in te passen in je almachtige greep op het leven? Waar komt er troost voor verdriet dat niemand kent? Waar klinkt een woord dat iets in je raakt en in gang zet? Dat is het spoor van de vis in het water. Het levend woord met de harde korst klinkt elke zondag in alle kerken, in bijbel, lied, gebed, symbolen en rituelen, in brood en wijn, voor wie God zoekt en niet zichzelf.


Jezus eten is jezelf laten veranderen door wat er in jouw leven klinkt. Luister naar het bestaan zelf met oren die getraind zijn door de verhalen van de bijbel. Het woord van God klinkt altijd nu, hier, in jouw leven, hoogst persoonlijk. Irritant hè? Of honger je toch ook naar het levend brood dat levend maakt? Volg het spoor en eet het brood – je hebt de eeuwigheid te winnen.

 

strip recht voor zijn raap
TerugVerder