sporen van God
mystiek
ervaring
natuur
christendom
wat is het?
bijbel
lectio divina
kracht onderweg
stem van verlangen
preken
bijbelpreken
wie ben ik?
bach-preken
popsongpreken
kerstverhalen
atheïsme en geloof
crucifixen
lam van God
kerk
gebed en meditatie
andere godsdiensten
kunst
literatuur
muziek
ikonen
het leven
kwaad en lijden
cursus
links
over deze site
contact
Sitemap

kanselbijbel

BIJBEL

 

Het woord bijbel komt van biblia, dat betekent: boeken. Er staan in de christelijke bijbel 66 boeken en boekjes. Verhalen, gedichten, brieven, vertellingen, wetten, allemaal opgeschreven in het Hebreeuws of het Grieks en soms in het Aramees. Wat in de bijbel staat werd eerst doorverteld en pas later opgeschreven, en vaak ook weer herschreven in de loop van bijna 1000 jaar (zo tussen 800 voor Chr. - 200 AD).


De christenen gebruiken de joodse bijbel (Tenach) net zoals Jezus deed, plus de later toegevoegde verhalen over Jezus en geschriften van zijn eerste leerlingen (het nieuwe testament).


Volgens de joodse traditie zijn er wel 70 manieren om de bijbel uit te leggen. 70, want er zijn 70 verschillende volken, zo vertelde men. En alle volken hebben hun eigen manier om de bijbel uit te leggen, en zo hoort het ook.

Om de hele waarheid van God te kunnen verstaan, zijn alle deelwaarheden van alle mensen bij elkaar nodig.


De eenheid van de bijbel ligt niet in het op dezelfde manier uitleggen van de bijbel, maar in God die de bron is van alle spreken.

De bijbel kun je dus het beste voorstellen als een gesprek. En daarom is er nooit een definitief einde aan de manier waarop de bijbel tot mensen iets te zeggen heeft.


De bijbel wordt een heilig boek genoemd. Dat betekent niet dat het uit de hemel is komen vallen, maar dat het apart gezet is van het gewone leven. Het is voor gebruik binnen in de godsdienst, als een lied of een gebed, een aanwijzing of een terechtwijzing, een bemoediging of troost. Je moet het dus niet proberen te lezen als een wetenschappelijk werk, of een geschiedenisboek, of zelfs niet alleen maar als literatuur. Het is bedoeld voor de omgang met God en alleen zo kan het echt doen waar het voor is.


Al door het zeggen van het woord
Deelt men, scheidt men en schendt
Het alomvattende dat men niet kent,
Dat ik aanwezig weet of alleen maar vermoed,
Dat ik niet uitspreken kan en toch uitspreken moet,
Dat mij beheerst en mij te luisteren gebiedt.
Maar als ik zoek en luister, dan vind ik het niet.

Een troost blijft:
Er is in ieder woord een woord,
Dat tot het onuitspreekbare behoort;
Er is in ieder deel een deel
Van het ondeelbare geheel,
Gelijk in elke kus, hoe kort,
Het hele leven meegegeven wordt.

Abel J. Herzberg