sporen van God
mystiek
ervaring
natuur
christendom
wat is het?
bijbel
lectio divina
kracht onderweg
stem van verlangen
preken
bijbelpreken
wie ben ik?
bach-preken
popsongpreken
kerstverhalen
atheïsme en geloof
crucifixen
lam van God
kerk
gebed en meditatie
andere godsdiensten
kunst
literatuur
muziek
ikonen
het leven
kwaad en lijden
cursus
links
over deze site
contact
Sitemap

Alles komt goed

 

Preek Hemelvaart 2007. Teksten: 2 Koningen2:1-15 en Lucas 24:49-53

 

 

Terwijl Hij hen zegende ging hij van hen heen.

Vandaag is de terugkeer. De kringloop is ten einde. Het licht van God is tot in de verste duisternis doorgedrongen en vandaag vieren we de thuiskomst. Hemelvaart – alles is goed, alles komt goed, en alle dingen worden goed. We blijven niet eeuwig dwalen, de hemel is ons thuis en de deur staat open.

 

In de oude joodse wijsheid is de schepping van de wereld een ballingschap. Een ballingschap van het licht van God.

Eerst is er alleen licht, alleen God. Maar de liefde die God heet wil zich vermenigvuldigen – want dat hoort bij de liefde dat het vruchtbaar wil worden en zich wil delen. En God trekt zich terug om ruimte te maken en waar God zich terugtrekt, ontstaat een lege, donkere ruimte. En daar knielt God neer, en vormt de wereld en de mens.

 

Ik zal ze niet alleen laten, zegt God, ik ga met hen mee. En hij spreekt: er zij licht. En Hij ademt over de mens van klei en schept een ziel, een tijdloze ruimte voor zichzelf, en in die ziel vloeit hij zijn eigen eeuwig licht. Zo gaat God mee, in de tijd, in het bestaan, als een verborgen licht in onze ziel, als zijn Woord dat ons bezielt. Zo gaat God met de wereld mee, om de verste duisternis waar zijn licht, zijn woord, nog niet is, te doordringen met zijn aanwezigheid. En zo begint de grote reis – de reis door tijd en ruimte terug naar de eeuwigheid, naar de bron van het licht.

 

Dit is het verhaal over de zin en betekenis van jouw en mijn bestaan. Dat ook wij die grote reis maken door het leven en de dood naar de hemel toe. Als God ons thuisbrengt uit onze ballingschap, dat zal een droom zijn, dat zal een droom zijn, zo zingen de vluchtelingen aan de stromen van Babel en onze ziel weet het.

God heeft ons geschapen om het licht in alle duisternis te laten doordringen: dat is de grote reis van het woord van God, het Woord dat spreekt door het leven van Jezus en dat wil klinken in jouw en mijn leven.

 

Misschien ben je ziek, heb je een handicap, zit je met een moeilijke jeugd of een grote droefheid. Wellicht zijn er kanten in ons onderbelicht, nog donker, nog niet wakker, niet tot groei gekomen, niet uitgezuiverd of overgegeven en nog niet deel van de grote reis geworden.

 

Ha, zegt God: daarvoor geef ik Mijzelf, daarvoor ben jij geschapen, jij, voertuig van mijn hemels licht, daarom ben je er: zodat alles van het leven meedoet, zo dat er niets in de kou blijft, dat er geen verdriet en geen zonde onverlicht en verlaten blijft.

 

Dus in Gods Naam: keer je naar wat duister is en laat het licht dat Hij is en dat in je woont, erop schijnen. Verlicht het donker van de wereld en van je eigen leven met zijn Woord, zijn Licht, zijn liefde. Wees aanwezig waar geen hoop is, geen uitzicht, en breng God daar, door het licht dat Hij ons geeft. Vouw je handen om wat er donker is in jezelf en om je heen, en breng het naar Hem, leg het in de ruimte van je ziel waar zijn licht eeuwig is en zijn liefde oneindig. En God zegt ons: al ga je door een dal van diepe duisternis, vrees geen kwaad want Ik ben met je, en mijn stok en staf vertroosten je.

 

Vandaag is de terugkeer, de reis is ten einde, het Woord dat Jezus is, licht van de wereld, heeft alles doorgaan, de diepte van het lijden, van de verwerping, het rijk van het kwaad en de donkerte van de dood. En nu stijgt Hij ten hemel, terug naar het eeuwige Licht.

 

En terwijl hij hen zegende, ging hij van hen heen. Zoals Elia de profeet zijn mantel, zijn taak en zijn kracht achterliet voor Elisa. Als je ziet – inziet, hoe ik wegga, dan ontvang je mijn kracht.

 

Zo is de aanraking van God: het moment dat je kracht krijgt is het moment dat je ziet dat Hij van je weggaat. Waarom? zodat zijn kracht jouw eigen kracht zal zijn. Hij raakt je aan en kijk: je staat op je eigen voeten. Zijn Woord spreekt, hoe? door jóu tot woord voor de wereld te maken. Gods licht dat jij brengt in de duisternis is de naam is van jouw eigen wezen, wie je echt bent, spiegelbeeld dat Gods licht weerkaatst.

 

Gods terugtrekking IS onze schepping. Het geloof is geen kruk om staande te blijven, maar een kracht tot menswording. De zegen van God als hij terugtrekkend ons aanraakt, dat is de ruimte die hij opent zodat wij licht voor de wereld te kunnen worden, dragers van zijn eeuwig licht in de tijd.

Daarom gaat Hij weg op het moment dat hij ons zegent. ZIJN weggaan IS zijn zegen. En als wij dat inzien, stroomt zijn kracht in ons. Daarom staat er, toen Jezus van hen wegging: een wolk onttrok hem aan hun ogen. En dat is bijbeltaal natuurlijk: een wolk betekent de nabijheid van God. Het moment dat Jezus verdween, dat was het moment dat zij God nabij wisten. Wij worden geschapen door God die zich terugtrekt, wij ontvangen door te verliezen, wij worden licht door het donker heen.

 

Misschien heb je weleens een geliefde verloren. Besef dan: geen dood of er blijft een zegen achter. Geen leegte of het is groeiruimte, met God.

Ik ga heen om u een plaats te bereiden, zegt Jezus vlak voordat hij naar de hemel gaat. Dit is onze hoge bestemming, om die reis te volbrengen, om het licht in alle hoekjes van de schepping te laten doordringen, om alle hoogten en diepten van het bestaan te doordringen met geloof, hoop en liefde zoals Jezus.

 

Is dat moeilijk? Welnee. Er is iets dat aan ons trekt en trekt, het is het kielzog van Jezus’ hemelvaart – voel je niet hoe dat aan je trekt – naar de hemel toe? De koning heeft zijn troon ingenomen, geéf hem dan alle macht, in jouw eigen hart.

TerugVerder